Γιούλια Σαφ Προσοχή! Αυτή η ανάρτηση ιστολογίου γράφτηκε πριν από πολλά χρόνια, όταν δεν ονειρευόμουν καν να γίνω επαγγελματίας blogger ταξιδιών. Σας προειδοποιούμε ότι η ποιότητα του κειμένου ή/και των εικόνων μπορεί να μην είναι η καλύτερη. 🙂
Ακολουθούν οι εντυπώσεις μου από τις σπουδές μου στη Ρώμη.
Το πανεπιστήμιό μου ονομάζεται La Sapienza – Università di Roma (Σοφία στη μετάφραση). Λένε ότι είναι το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο στην Ευρώπη – ιδρύθηκε το 1303 και έχει πανεπιστημιουπόλεις σε όλη την πόλη και περίπου 150.000 φοιτητές. Τεράστιο!
Το να έρθω εδώ και να συνηθίσω τον τρόπο που λειτουργούν τα πράγματα (σχεδόν καθόλου) ήταν δύσκολο στην αρχή. Το μεταπτυχιακό μου πρόγραμμα στα Αγγλικά ήταν η πρώτη εμπειρία για αυτούς, οπότε γνώριζα ότι δεν θα λειτουργούσε τέλεια. Αλλά θα ήταν πολύ ωραίο αν τουλάχιστον γνώριζαν οι ίδιοι ότι υπάρχει αυτό το πρόγραμμα... Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από
ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ
- Η μόνη υποστήριξη που μας παρείχε ήταν η Segreteria stranieri (Γραφείο Διεθνών Σπουδών), η οποία μας είπε να μην ανησυχούμε και να απολαύσουμε τον ήλιο όταν ρωτήσαμε για το πρόγραμμά μας – εντελώς ιταλικού τύπου! 🙂 Φυσικά και ανησυχούσαμε, επειδή βλέπαμε ότι το 1ο εξάμηνο είχε ήδη ξεκινήσει και όλοι σπουδάζουν. Όταν ψάξαμε να βρούμε κάτι στη σχολή, κανείς δεν μπορούσε να μας βοηθήσει επειδή δεν είχαν ακούσει ποτέ για το μεταπτυχιακό στα Αγγλικά. Οι φίλοι μου από τη σχολή Μηχανικών έχασαν την πρώτη εβδομάδα επειδή απλώς δεν ήξεραν ότι είχε ξεκινήσει.
- Όταν εγγραφήκαμε στο σύστημα, μας είπαν να μην τους δώσουμε τα ξένα διπλώματά μας, οπότε δεν το κάναμε. Στο τέλος του πρώτου εξαμήνου, φάνηκε ότι δεν ήμασταν ακόμα εγγεγραμμένοι στο πανεπιστημιακό σύστημα (που ονομάζεται INFOSTUD) επειδή ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ χρειάζονταν τα διπλώματά μας, καθώς δεν τους τα παρείχαμε!!! Μετά από όλες τις προσπάθειες και την ταλαιπωρία, τελικά εγγραφήκαμε, αλλά ήταν ήδη πολύ αργά. Πολύ αργά επειδή έπρεπε να εγγραφούμε στο σύστημα για να παρακολουθήσουμε τις εξετάσεις μας, και δεν είχαμε ποτέ πρόσβαση σε αυτό το σύστημα πριν.
- Το ίδιο το σύστημα ήταν αρκετά μπερδεμένο στη χρήση, επειδή είναι εξ ολοκλήρου στα ιταλικά και κολλάει συνέχεια. Μας δόθηκε εκπαίδευση για το πώς να το χρησιμοποιούμε ΜΕΤΑ την εξεταστική περίοδο. Το καταλάβαμε μόνοι μας, τι θα μπορούσαμε να κάνουμε! 🙂
Νομίζω ότι τέτοιες καταστάσεις δεν αποτελούν εξαιρέσεις, δυστυχώς είναι περισσότερο σαν κανόνες. Ο φίλος μου, που σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια (το παλαιότερο και κατατάσσεται #1 στην Ιταλία), δεν μπορεί να αποφοιτήσει ήδη για έξι μήνες και φαίνεται ότι θα του πάρει περισσότερο χρόνο λόγω κάποιου « λάθους στο πανεπιστημιακό σύστημα », για το οποίο λένε « φοβάμαστε ότι δεν έχουμε αρκετές πληροφορίες για να καταλάβουμε ποιο είναι το πρόβλημα ». - Οι καθηγητές με εξέπληξαν επίσης πολύ στην αρχή – οι περισσότεροι δεν μιλούν καλά αγγλικά και αν μιλούν, το κάνουν με απαίσια προφορά. Τα αγγλικά μου δεν ήταν ποτέ τέλεια, αλλά σίγουρα χειροτέρεψαν εδώ... Είναι σίγουρα καλοί και καταρτισμένοι καθηγητές, αλλά στα ιταλικά, όχι στα αγγλικά. Αν και, υπάρχουν πάντα κάποιες εξαιρέσεις.
- Οι διαλέξεις μοιάζουν πολύ με τις ρωσικές – η θεωρία εξηγείται από έναν καθηγητή χρησιμοποιώντας διαφάνειες ή μαρκαδόρο και ένα γραφείο. Σχετικά να είμαι ειλικρινής, περίμενα ότι η ευρωπαϊκή εκπαίδευση θα ήταν πιο πρακτική. Η διάλεξη διαρκεί 2 ώρες, αλλά συνήθως ο λέκτορας έρχεται 15 λεπτά αργότερα, είναι σαν άγραφος κανόνας.
Βλέπω, λοιπόν, ότι το La Sapienza ενδιαφέρεται πολύ να προσελκύσει φοιτητές από όλο τον κόσμο, αλλά πρώτα πρέπει να προσαρμόσει όλες τις εγκαταστάσεις του για την άνετη χρήση ενός ξένου φοιτητή. Θα πρέπει να υπάρξει κάποια ενημέρωση πριν από την έναρξη του εξαμήνου. Το προσωπικό θα πρέπει να μιλάει αγγλικά, τουλάχιστον στις βιβλιοθήκες, στις υπηρεσίες εγγραφής κ.λπ. Υπάρχουν πολλοί φοιτητές Erasmus, αλλά είναι ως επί το πλείστον Ισπανοί, οπότε είναι πολύ εύκολο για αυτούς να κατανοήσουν ιταλικά και δεν χρειάζεται να εγγραφούν στο Infostud, να είναι εγγεγραμμένοι κ.λπ. Κάποια στιγμή είναι καλό για μένα, επειδή εξασκούσα τα ιταλικά μου, αλλά είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι νεοφερμένοι θα αγχώνονταν να το κάνουν αυτό.
ΦΟΝΤΑ
Παρόλο που η οργανωτική πτυχή είναι αρκετά αδύναμη, υπάρχουν πολλά οφέλη που μπορείς να απολαύσεις ως φοιτητής στο πανεπιστήμιό μου, αλλά αφορούν περισσότερο τις δραστηριότητες και όχι τις σπουδές.
- Λοιπόν, είναι ένα πολύ γνωστό πανεπιστήμιο, τουλάχιστον στην Ιταλία, οπότε δεν θα χρειαστεί να εξηγήσω τι είναι αυτό στη συνέντευξη για δουλειά.
- Πολύ πλούσια φοιτητική ζωή. Αν θέλετε να συμμετάσχετε, έχετε μια ατελείωτη επιλογή από φοιτητικές οργανώσεις με διαφορετικούς στόχους. Βρήκα μία για τον εαυτό μου - τη συνιστώ ανεπιφύλακτα αν σπουδάζετε στην Ευρώπη και σε Πολυτεχνείο.
Ονομάζεται BEST (Board of European Student of Technology) . Έχουν τοπικές ομάδες σε 90 πόλεις σε 32 χώρες. Το BEST διοργανώνει διασκεδαστικά διεθνή μαθήματα σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις, με τη βοήθεια των οποίων ταξίδεψα σε 5 χώρες σχεδόν δωρεάν. Και οι φίλοι που γνώρισα σε αυτά τα ταξίδια είναι ανεκτίμητοι!:) Εκτός από το BEST, υπάρχουν επίσης το ESN, το AIESEC, το AEGEE κ.λπ…
- Πολύ φθηνή καντίνα – για 2,1€ μπορείτε να φάτε primo, secondo, contorno και ένα επιδόρπιο. Primo – πίτσα ή ζυμαρικά (φυσικά 😉), secondo – κρέας ή ψάρι, contorno – σαλάτα ή κάτι τέτοιο. Οπότε μπορείτε να φανταστείτε πόσο μας αρέσει η καντίνα μας, είναι αρκετά καλή και είναι φθηνότερο να πάμε εκεί παρά να μαγειρέψουμε!
- Η ομάδα μου είναι τόσο διεθνής, που ακόμα δεν μπορώ να θυμηθώ από πού είναι ο καθένας. Έχουμε μόνο 3 Ιταλούς (ναι, όπως είπα δεν τους αρέσει να μαθαίνουν γλώσσες), οι υπόλοιποι είναι από διαφορετικά μέρη της Αφρικής, της Ρωσίας και της Σερβίας. Πολύ διαφορετικοί άνθρωποι με διαφορετικές νοοτροπίες, κάτι που τους κάνει πολύ ενδιαφέροντες!
- Ανοιχτότητα του πανεπιστημίου – Μπορώ να παρακολουθήσω ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ μάθημα θεωρώ ενδιαφέρον (αν βρω χρόνο μετά τα δωρεάν μαθήματα). Παρακολούθησα μαθήματα ισπανικών, αλλά θα μπορούσαν να είναι και ιαπωνικά ή ιατρική, όπως θέλω. Όλα είναι ανοιχτά για τους φοιτητές, είναι κανόνας.
- Όλα τα είδη αθλητικών δραστηριοτήτων – για παράδειγμα, η συνδρομή που περιλαμβάνει ποδόσφαιρο, χορό, τζούντο, γιόγκα ή ράγκμπι θα σας κοστίσει μόλις 90€ ετησίως. Μπορεί να μην είναι εύκολα προσβάσιμο μερικές φορές, οι πισίνες βρίσκονται σχεδόν έξω από την πόλη, αλλά ως επί το πλείστον οι εγκαταστάσεις βρίσκονται κοντά στην κεντρική πανεπιστημιούπολη.
- Πιστεύω ότι τα δίδακτρα είναι προσιτά. Θα υπολογιστούν ανάλογα με την οικογενειακή σας περιουσία, θα έλεγα ότι είναι περίπου 500 με 1000€ ετησίως. Αλλά υπάρχει πάντα η πιθανότητα να λάβετε μια «Borsa di studio» (Υποτροφία) και να σπουδάσετε δωρεάν, απλώς πληρώνοντας κάποιους φόρους περίπου 50€ ετησίως, αν δεν κάνω λάθος.
Έτσι, επειδή είναι μεγάλο, είναι μια γραφειοκρατική μηχανή με χαοτικά βήματα, είναι πραγματικά δύσκολο να αλλάξεις το σύστημα αν το χρειάζεσαι. Αλλά, ταυτόχρονα, είναι διασκεδαστικό, προσφέρει πολλές υπηρεσίες στους φοιτητές, τις οποίες θα λάμβανες σε άλλα πανεπιστήμια μόνο με πολλά χρήματα.
Εκτός από το διάβασμα, φυσικά, ανακαλύπτω την αιώνια πόλη κάθε μέρα. Είναι πραγματικά συναρπαστικό το πόσα διασκεδαστικά και ενδιαφέροντα πράγματα μπορείς να κάνεις στη Ρώμη. Έγραψα μάλιστα και 2 αναρτήσεις στο ιστολόγιό μου σχετικά με αυτήν, μπορείτε να τις διαβάσετε εδώ και εδώ !
Τσάο-τσάο, μπάτσι!
Γιούλια
Καρφιτσώστε το για αργότερα!
